Blog

Hoeveel moet je weten? (deel 1)

Tijdens een team building activiteit net na de integratie ontstond een discussie over hoeveel je eigenlijk van je medewerkers of teamleden moet weten. Eén collega in het bijzonder was zeer uitgesproken; hij wilde er niks mee van doen hebben. Op je werk kom je om te werken en alle andere zaken waren wat hem betreft ballast.

Met dat laatste had hij meer gelijk dan ik op dat moment begreep. Ik was het toen vooral grondig oneens met zijn stelling. Hoewel ik inmiddels uit ervaring wist dat balanceren tussen wat je moet weten van mensen en dat wat je wilt weten, een lastige is. Juist dat is een pleidooi om mensen te leren kennen. Wat werkt is namelijk voor iedereen anders. De één is gebaat bij binnen kunnen lopen en even wat delen over een lastige situatie thuis of ergens anders. De ander maakt je bij voorkeur deelgenoot van zijn of haar gezinsleven en is op zoek naar bevestiging en advies.

Het was aan mij als leidinggevende om daar een balans in te vinden. Want die ballast, die hebben we allemaal. Ook ik ben maar een mens en stressvolle zaken uit mijn privé-leven hebben een effect op mij als werkende mens.

Dus ja, vanuit het perspectief van de leidinggevende zijn veel dingen die in het leven van teamleden spelen ballast. Ballast om rekening mee te houden, om naar te vragen en om in sommige gevallen ondersteuning bij te geven. Ik ben nog steeds van mening dat je moet willen weten wat mensen bezighoudt.

Dat leverde soms lastige situaties op, want hoe ver kun en moet je gaan? Is alleen luisteren genoeg? Of moet je ook iets doen? Wat doe je als je iemand naast je hebt zitten die het gewoon even helemaal niet meer weet.

Voor mij is een belangrijke les geweest dat ik niemand kan “redden”. Dat is niet aan mij. Al zou ik dat soms nog zo graag willen. Ik kan luisteren, vragen stellen, oprechte aandacht geven en waar nodig een arm om iemand heen slaan. De uiteindelijke oplossing zal iedereen zelf vinden. Waarbij meedenken over oplossingsrichtingen natuurlijk wel een optie is. Ik heb ook geleerd dat zo snel mogelijk helderheid geven over wat je kunt en wilt doen, nodig is. Daarmee schep je de juiste verwachtingen.

In al die jaren dat ik leiding gaf, heb ik veel gezien en gehoord. Alle uitersten die je kunt bedenken. Van zwangerschappen tot ernstig zieke en helaas zelfs overleden kinderen. Van trouwerijen tot scheidingen. Alle soorten gedoe tussen collega’s of in families. Ik snap nu dat in alle gevallen oprechte aandacht en willen luisteren, zelfs als je niet echt begrijpt wat iemand doormaakt, het belangrijkste is geweest. Samen lachen en samen huilen. In lastige of treurige situaties wordt over het algemeen geen oplossing verwacht. Er wordt van je verwacht dat je mens bent en dat laat zien.

Vragen nav deze blog?

Bel of mail me gerust! Ik help je graag verder. 06 51404037 of lindsie@vakkundigleidinggeven.nl

Meer blogs