Blog

Een beetje ambitie kan geen kwaad

Een uitdaging komt nooit alleen, zeggen ze. Dat bleek helemaal waar toen ik mocht gaan leidinggeven. Ik had allerlei ideeën over de inhoud en verder eigenlijk geen idee waar ik aan begon. Natuurlijk had ik ervaring met leidinggevenden en daardoor een idee van wat ik goed vond en wat niet. Maar een plan zou ik het niet willen noemen. Ongeveer tegelijk met mijn aantreden begon er ook een nieuwe medewerker in het team. Hij was nog aangenomen door mijn voorganger. Hij kwam rechtstreeks van school, in een team van vijf mensen met allemaal aardig wat jaren ervaring. Degene waar hij nauw mee zou gaan samen werken, werkte er zelfs al tientallen jaren. De jongste en de oudste bediende, zeg maar. In al mijn naïviteit dacht ik dat ze veel van elkaar konden leren.

In de praktijk bleek dat ze nauwelijks met elkaar spraken. Hun ideeën en leefwerelden lagen mijlenver uit elkaar en de oudere medewerker beschouwde de jonge hond, bewust of onbewust, als een bedreiging. De nieuwe medewerker had al snel door dat hij van zijn collega niets hoefde te verwachten. Het gevolg was dat ze in volmaakte stilte naast elkaar zaten te werken, in plaats van met elkaar. Ik werd met een klap de realiteit van leidinggeven in gekatapulteerd.

Hier had ik de oudgediende die jaren achtereen vooral alleen gelaten was, inmiddels dus min of meer zijn eigen afdelinkje runde en mijn vragen maar lastig vond. Daarnaast zat de jonge hond, ambitieus tot in zijn kleine teen, mij met powerpointpresentaties te bestoken over het verloop van zijn carrière. Oh en de plannen voor wat we als team de komende tijd dienden op te leveren werden ondertussen ook alleen maar groter.

Het zou geweldig zijn als ik nu mijn briljante oplossing met je kon delen, maar het echte verhaal is dat ik me er volstrekt in vast draaide. Het ontbrak me aan moed om helderheid te geven wat ik verwachte en wat zij van mij mochten verwachten. Ik probeerde uit alle macht met beide heren in gesprek te komen, maar deed dat te veel vanuit dienstbaarheid en te weinig vanuit leiderschap. De combinatie is cruciaal, weet ik nu. Oog hebben voor de persoon en zijn talenten, terwijl je volstrekt helder bent over wat er te doen is. Het mensen alleen naar hun zin proberen te maken, is niet goed en alleen opdrachten uitdelen is dat net zo min.

Wat er wel gebeurde? Na anderhalf jaar had de nieuwe medewerker er genoeg van en ging zijn geluk ergens anders beproeven. Ik was opgelucht, want ik had nog steeds niet echt contact met hem. De oud gediende kreeg tijdens een reorganisatie een andere functie aangeboden, wat na enig onderhandelen resulteerde in vervroegd pensioen. Al die tijd voelde ik wat er in de onderstroom gebeurde, maar was ik niet in staat dat bespreekbaar te maken. Als ik terugkijk weet ik zeker dat we alledrie voelden dat het volstrekt niet werkte. Nu zou ik dat gesprek wel aangaan, omdat ik heb leren vertrouwen op dat gevoel. Dat maakte het ook mogelijk al vroeg met (voor mij) nieuwe teamleden in gesprek te gaan over wat er speelt, boven en onder het oppervlak.

Heb jij behoefte aan ondersteuning on the job? Een goed gesprek als het soms lastig is en hulp bij het bepalen van je volgende stap? Die gesprekspartner kan ik voor je zijn. Bel me als je wilt weten hoe we dat vormgeven, zodat je ook in onverwachte crisismomentjes iemand kunt bellen. Of lees hier meer over hoe we een Impact Traject vorm kunnen geven.

Bel me op 06 51 40 40 37.

Of stuur een email naar info@praateensmetlindsie.nl

Vragen nav deze blog?

Bel of mail me gerust! Ik help je graag verder. 06 51404037 of lindsie@vakkundigleidinggeven.nl

Meer blogs

Verander de focus

Leidinggeven gaat altijd over jezelf, anderen en de organisatie. In een ideale wereld is er een balans tussen die drie perspectieven. In de realiteit zal

Read More »